Host Aile Bilgim Sonunda Geldi!

Cuma akÅŸamı, 1,5 aydır beklediÄŸim mail sonunda geldi. E-maili atan kiÅŸi Amerika’da kalıcağım yerin bölge sorumlusuydu – Ann McKnight. Bi’ insan bu kadar ÅŸeker olabilir mi ya :D

Kalıcağım yer Holland, Michigan. Amerikade kuzeyide kalıyor.
Panning ailesinin yanında kalıcakmışım. Tam olarak bilmiyorum ama 3 kardeşler -2 erkek, bir kız. Erkeklerden biri benim yaşımda.
Hani deseler al sen seç aileni, gider bu aileyi seçerdim :D Erken konuşmak istemiyorum ama beklediğime değdi gibi.

Koordinatörüm -o bölgede benden sorumlu kiÅŸi- gidiceÄŸim okulun “Black River Public School” olduÄŸunu söyledi. (İsme bak, ne kasvetli :D ) Aynı zamanda, onun da 15 yaşında bir oÄŸlu ve 12 yaşındaki bir kızı da bu okula gidicekmiÅŸ. Aynı zamanda Lexi adında birinden bahsetti. Lexi de benim gibi bir deÄŸiÅŸim öğrencisiymiÅŸ ama durum biraz farklı. O, deÄŸiÅŸim yılını İstanbul’da geçirmiÅŸ. Türkçesi gayet iyi. Güzel haber, aynı okuldayız. (Ne de olsa, exchange(deÄŸiÅŸim) öğrencisi, exchange öğrencinin halinden anlar :D )

Son olarak, uçuşumu salı sabahı olduğunu ve böyle bir aile bulduğum için kendimi şanslı hissettiğimi söylemek isterim. :)

Heyecanım Kalmadı

Niye bilmiyorum ama artık Amerika’ya gidiceÄŸim için fazla heyecanlanmıyorum. Sanırım onca sınavda, mülaktta yeterince heyecanlandım. Ayrıca 1,5 yıldır bekliyor olmam da etlili olmuÅŸtur mutlaka. Tam 6 AÄŸustos’ta gidiyorum derken, ertelenmesi de ayrı bir hoÅŸ oldu :|

Host ailem bile belli olmadı henüz. Artık gerçekten bi’ heyecanı kalmadı. Son gün belli olsa bile olur

Åžu an Beyaz Saray’ın önünde olmak vardı :O

Uçuş Ertelendi!

Sabah bir telefonla uyandım, arayan babamdı. Uçuşun ertelendiğini bildirmişler, o da bana söyledi hemen.

Ertelenme sebebi halen host aile(evinde kalıcağım aile) bulunmamasıymış. Benim gibi 12 “maÄŸdur” daha var. Tam tüm hazırlıklar bitmiÅŸ, kendimi hazırlamışken yapılıcak iÅŸ mi bu? :@

TKV’nin “kendi” numarasını arayıp görüşene kadar inanmadım. İyi planlanmış bi’ ÅŸaka olma ihtimali çok yüksekdi. Ben de bi’ gün öncesinde baÅŸka birisini Hawai’ye göndermiÅŸtim. (Selamlar olsun Mehmet’cim :D )

Biri çıkıp “ÅŸaka” desin çünkü gruptan ayrı gidicez. Kötü olan bu :(

4 Gün Kala Görüşler [Diğer Yes Öğrencilerinin]

Bir haftadan az bir süre kaldı. Gariptir bende heyecan yok. Sanki her yazımı Amerika’da geçiriyormuÅŸum gibi o.O

Türkiye’den benim gibi bu programı kazanıp cumartesi beraber aynı uçakta Amerika’ya gidiceÄŸim arkadaÅŸlarımın düşüncelerine yer vermek istedim.

[Oryantasyon kampını eğlenceli ve unutulmaz bir anıya dönüştürdünüz. İyi ki sizi tanıdım, iyi ki varsınız :) ]

 

Büşra Çetin: “Ailemizi,arkadaÅŸlarımızı,herÅŸeyimizi arkada bırakarak dilini,yemeÄŸini bilmediÄŸimiz bi ülkeye gidiyoruz.bizimkide iyi cesaret :D
Seray Gözler: “Kocaman bi duygu karmaÅŸası sadece :D
İmren Sertgümeç: ”KoÅŸalım gidelim dört nala hey! :D Dünya bizim :)
Mert İlter: “olum harbi gidiyomuyuz ÅŸimdi lan :S :)
Büşra Çetin: “susun nen. Bi hoÅŸ oldum :S :D ” [Garip :D ]
Arzu Sinem Arslan: “Hayatlarımıza bi virgül koyuyoruz yanlızca ama gittiÄŸimiz yerden cümlelerimizin en anlamlı en özel devamlarını alıcaz :) arkadaÅŸlar bi elin parmakları kadar zamanımız var burda en çok özlüceÄŸiniz kiÅŸilere her fırsatınızda sarılın ben öyle yapıyorum :)
Fulden Melis AydoÄŸan : “öyle bir üç nokta koyalım ki her bir son daha güzel baÅŸlangıçlara yolcu etsin bizii :)
Can Çınar: “O deÄŸil de Beyaz Saray’a gidiyormuÅŸuz. :D ” [Yazasım geldi]
Benay Gözkaman: “Hayat noktalama iÅŸaretlerinden ibarettir. Bazıları için virgüller bazıları için ünlemler vardır olayların içinde. Benim mucizem bir hafta sonra ve ben inanıyorum ki ordan tazelenmiÅŸ bir özgüven, çürütülmüş önyargılar, güzel bi’ ingilizce ve hiç unutulmayacak anılarla döneceÄŸim ve bu gecmiÅŸe konulmuÅŸ bir nokta olacak. :D
Mehmet Uçaravcı: “Hayat noktalama iÅŸaretleriyse, ben üç noktamı koyar giderim…” [Aramızda bi' ÅŸaka :D ]
Elif Dereci: “Her son yeni bi baslangic aslinda bu yuzden mutluyum ailemden ve cok sevdigim arkadaslarimdan ayrilmak koyuyo biraz ama orada da yeni bi ailemiz ve pek cok arkadasimiz olacak ve gercek sevgi nerede olursa olsun kaybolmaz dondugumuzde her sey eskisi gibi olmayacak tabii ama kaldigimiz yerden devam etmemizi saglayacak insanlar olacak o insanlar da bizi gercekten sevenler olacak. Bence biz yeni maceralara haziriz ve zorluklarla bas edecek kadar gucluyuz, umarim bu bir sene herkesin diledigi gibi gecer :)

En Yorucu Gün!

Bugün hayatım en yorucu ve en berbat günlerinden biriydi. Daha önce bu kadar aksiliği üstüste yaşamamıştım.

Sabah, güne annemin “Sana kargo gelmiÅŸ.” lafıyla uyandım. Başıma nelerin geliceÄŸini bildiÄŸimden derin bi’ “off” çektim. Bundan önceki yazımda da bahsettim. O akdar çok form, belge doldurduk ki.

Bu seferki aşı olmamızı istiyor. Şimdi kim uğraşıcak ya :D

Not: Hala olmadım ve son gün 2 Ağustos. Yarınsa haftasonu :@

Belgeler, belgeler, belgeler…

Hayatıma YES girdiÄŸinden beri o kadar çok belge doldurdum ki anlatamam (Ekim 2010′dan beri). Birazdan yeni bir kargo daha gelicek :D Ayrıca hala doldurmadığım ama acil önem taşıyan bi form daha var. Aferin bana^^

He bu uğraşına değmeyecek mi? Kesinlikle değecek ama daha az belgeyle bu iş çözülürdü bence :)

Oryantasyon Kampı Sonrası (İstanbul)

O kadar çok eğlendim ki anlatamam ama bir o kadar da yoruldum (Eve geldiğimde aralıksız 17 saat uyumuşum, gerisini siz düşünün. :D ). Oryantasyon 4 gün sürdü. Vizeler falan her şeyi hallettik. Sdece 15 gün kaldı.

Yetenek gecesi çok ama çok eğlenceli geçti. Ayrıca Tonight şarkısını da hatasız (birkaç notacık olsun o kadar :) )çalabildim. :D Unutamayacağım gecelerden biriydi.

Oryantasyon hakkında fazla bilgi verilmesini istemiyorlar -Serhat chaperone’numa sevgiler- yoksa yazıcak çok ÅŸeyim vardı.

Altta, bulabildiÄŸim “en toplu” fotoÄŸrafı paylaşıyorum. Burda 44 liÅŸinin sadece 19′u var :/ Normalde dediÄŸim gibi 44 aday + 20′yi geçik chaperone vardı. Herkesi o kadar çok sevdim ki. :)

Ayrıca neden hepsi kız derseniz, 44 kiÅŸinin sadece 9′u erkek. :D

Kamptan bulabildiÄŸim tek toplu fotoÄŸraf

Oryantasyon Kampı-1 (istanbul)

Bu perşembe vize görüşmesi var. 4 gün sürecek olan bir oryantasyon kampına katılacağım. YES hakkında aklımızdaki tüm soru işaretlerine cevap verecekler. Haftasonu da (oryantasyonun son günü), ailelerimiz için oryantasyon yapılacakmış.

BaÅŸlıkta parantez içinde “İstanbul”da olduÄŸunu belirttim çünkü bir de Amerika’da dünyadaki tüm YES’lilere bir oryantasyon yapılacak.

Dün Beran diye bi’ arkadaşım, Amerika’daki oryantasyonun Washington’da olacağını söyledi!  Önce 6 aÄŸustosta New York’a, ordan otobüsle Washington’a gidicek’miÅŸ’iz :D GeçmiÅŸ yıllarda Hillary Clinton bi’ konuÅŸma yapmış. (bkz: ‘Obamaya Selamlar Olsun’) :D
(İzlemek isteyenler için YouTube linki)

PerÅŸembe günkü oryantasyonda Reamonn’un Tonight ÅŸarkısını çalıcaz. Bana ÅŸans dileyin umarım sorun çıkmaz! :)

29 Gün Kaldı!

Uçuş bilgilerim belli oldu;

  • UçuÅŸ Tarihi: 6 AÄŸustos 2011
    
  • UçuÅŸ Numarası: DL73
  • İstanbul’dan kalkış saati: 12.15
    
  • New York’a iniÅŸ saati: 17.05

Cem Bey(TKV Gönderme Programları Koordinatörü) sonunda beklediÄŸim mail’i attı. Vize ve oryantasyon tarihleri yazıyordu. Ah bi de Amerika’da deÄŸiÅŸim programı boyunca yanında kalacağım ailenin bilgilerini yazan baÅŸka bi’ mail atsa :)